Η γερόντισσα η οποία έφυγε στον άλλο κόσμο και ξαναγύρισε (Θαυμαστή διήγηση)
Από το βιβλίο: «Μεθ’ ημών ο Θεός – Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς»
~ Κάποιος αδελφός μας διηγήθηκε μία ιστορία για μία γερόντισσα από την πόλη Ούζιτσε της δυτικής Σερβίας, η οποία πέθανε πριν από τριάντα χρόνια.
Η γερόντισσα αυτή ήταν χήρα και επειδή ήταν φιλάργυρη επέπληττε και έδιωχνε τους φτωχούς ζητιάνους χωρίς ποτέ να τους δίνει τίποτε. Το μοναδικό φιλάνθρωπο έργο στη ζωή της, ήταν να πάρει το σπίτι της μία ορφανή κοπέλα για να την αναθρέψει. Αλλά με την σειρά της και αυτή η κοπέλα κέρδιζε το φαγητό της εργαζομένη όλη μέρα μέσα στο σπίτι υπηρετώντας πιστά την γερόντισσα.
Όταν η γερόντισσα πέθανε, οι συγγενείς της ήρθαν στο σπίτι της, την ξενύχτησαν και έκαναν όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες για να την κηδεύσουν μετά το μεσημέρι.
Ξαφνικά όμως αυτή συνήλθε και σηκώθηκε! Βρισκόταν σε μια κατάσταση τρόμου. Αργότερα όταν ηρέμησε διηγήθηκε πράγματα απερίγραπτα. Περιέγραψε με δέος για το τι πέρασε η ψυχή της κατά την διάρκεια του θανάτου της. έλεγε πως:
«Αν δεν υπήρχε αυτό το κορίτσι, η ψυχή μου δεν θα μπορούσε να αντέξει την φρίκη που αντίκρισα. Το καλό που έκανα σε αυτό το ορφανό κορίτσι, με έσωσε. Αν το ήξερα θα έκανα περισσότερα καλά έργα».
Επίσης είπε πως είδε έναν καλό ιερέα, ο οποίος ήταν από την ίδια πόλη, το Ούζιτσε και είχε πεθάνει νωρίτερα. Τον είδε να ζει μέσα σε έναν κόσμο υπέροχο, χαρούμενο και λουσμένο από φως. Όμως η ίδια δεν μπορούσε να βρεθεί στον ίδιο κόσμο μαζί με τον συγχωρεμένο ιερέα. Στο τέλος συμπλήρωσε πως την προειδοποιήσανε ότι θα πεθάνει την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής. Όταν έφτασε η πρώτη Μεγάλη Παρασκευή, αυτή έβαλε τα ωραιότερά της ρούχα και ξάπλωσε περιμένοντας να πεθάνει. Δεν πέθανε όμως εκείνη την χρονιά.
Την επόμενη χρονιά προετοιμάστηκε πάλι με τον ίδιο τρόπο, αλλά πάλι δεν πέθανε. Πέθανε την έβδομη χρονιά από τότε που της συνέβη αυτό το γεγονός. Στο διάστημα αυτό μοίρασε όλη την περιουσία της, δίνοντας ελεημοσύνη σε όλους, και προσευχόταν διαρκώς στον Θεό. Τη χρονιά που πέθανε ήταν στη σειρά η έβδομη Μεγάλη Παρασκευή από τότε που της συνέβη αυτό το αξιοθαύμαστο γεγονός, να πεθάνει δηλαδή και να επανέλθει στη ζωή. Ντύθηκε και κάλεσε όλες τις γειτόνισσές της και τις φίλες της, λέγοντάς τους πως εκείνη την ημέρα θα πεθάνει. Επειδή όμως έλεγε τα ίδια κάθε χρόνο, οι γυναίκες δεν την πίστεψαν, γελούσαν μαζί της και της έλεγαν πως δεν θα πεθάνει. Όμως εκείνη την ημέρα, εκείνη την χρονιά πέθανε.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΙΤΕ: ⇒ ΕΔΩ
Source link
Από την σελίδα simeiakairwn.wordpress.com
Post a Comment